vrijdag 10 februari 2017

Ik vind je lief! ♥


Valentijn pakket Jalien Cozy Living



Ik vind je lief! Zo heet het nieuwste PDF pakket in de webwinkel van Jalien Cozy Living (je vindt het HIER). Een super romantisch pakketje wat heel goed bij Valentijn of een ander lief moment past. De basis is een zoet, zacht roze kleur, versierd met de hand getekende hartjes, roosjes en blaadjes.


Het 'Ik vind je lief!' pakket bestaat uit:

* Briefpapier + Envelop
* Een cadeauzakje met label
* Een Cadeaudoosje met label

Valentijn Jalien Cozy Living

Ook dit pakketje print je eenvoudig zelf uit waarna je met een klein beetje knutselen, leuke cadeauverpakkingen maakt. In het cadeauzakje kun je een klein boekje, een lekker geurtje of iets dergelijks stoppen. Vul het cadeaudoosje met iets lekkers, zoals chocolaatjes of snoepjes. Het briefpapier leent zich uitstekend tot het schrijven van een lieve brief of een romantisch gedicht.

De werkbeschrijving in het pakket begeleidt je bij het maken van al dit leuks.

Een super leuk pakket om iemand die je leuk of heel lief vindt mee te verrassen!

Irene ♥



donderdag 19 januari 2017

Help, ze knipogen naar me!





Gehaakte deken Jalien Cozy Living

Met mijn handen bezig zijn doe ik het allerliefst. Zo kan ik bijvoorbeeld 's avonds voor de televisie niet stil zitten. Ik "moet" wat in mijn handen hebben. Gelukkig -en dat is vooral voor "de lijn" wel fijn- vind ik haken erg leuk. Dat is ook echt een handwerkje dat ik prima bij het televisie kijken kan doen. Zo hou ik mijn handen zoet en is de kans dat ik uit verveling allerlei lekkers ga zitten "snaaien" een stuk kleiner! Ik weet niet of dit voor jou herkenbaar is? Maar tjonge, televisie kijken lijkt altijd een "lekkere" honger in mij op te roepen, zelfs als ik daarvoor gewoon goed gegeten heb.

Gisteravond heb ik de laatste hand gelegd aan mijn deken. Hiermee ook eindelijk eens iets voor mezelf afgemaakt. Ik ben soms net zo'n konijntje dat van het ene 'Oh dat is leuk om te maken' naar het andere 'Ohhhh ook super leuk zeg, dat wil ik ook' "hupt", met als gevolg dat er meerdere projecten naar me liggen te knipogen en ik niet goed weet op welke "verleiding" ik in moet gaan.
Mijn deken was ook zo'n project waar ik vol enthousiasme aan begonnen was. Langzaam daalde het besef dat 70 vierkantjes haken er toch best wel héél veel waren. Na de eerste 25 vierkantjes daalde mijn haaktempo dan ook.... maar dit keer niet de haaknaald er bij neergegooid en ook geen steekje laten vallen ;) Ik heb doorgezet! Hoera, Hoera! hoor ik nu mijn andere knipogende projecten juichen, er is voor ons ook nog hoop.. hihi

Gehaakte deken Jalien Cozy Living
Gehaakte deken Jalien Cozy LivingIk heb deze deken overigens niet volgens een patroon gehaakt. Misschien had dat de klus wel vereenvoudigd. Nu was ik geregeld tussen het haken door op zoek naar nieuwe granny-quare patroontjes via Pinterest. Sommige patroontjes zijn spontaan tijdens het haken ontstaan doordat ik zelf een beetje wilde experimenteren.



Om het allemaal wel een beetje vol te kunnen houden, heb ik de patroontjes gecombineerd met de basis granny.
Lekker makkelijk en die ken ik uit mijn hoofd (: Hmm, nu ik dit zo schrijf besef ik dat ik soms ietwat lui aangelegd ben geloof ik...

Het aan elkaar haken van de lapjes blijf ik het leukst vinden, dan zie je onder je handen je deken geboren worden. Blijft toch iets moois, zelf iets met je eigen handen creëren. Ik heb bewust de granny's niet op patroon gelegd. Ik vind het speels door elkaar het gezelligst. De rand rondom de deken, maakt het voor mijn gevoel helemaal af. Het geeft wel een leuk kant effect toch?! ♥





donderdag 5 januari 2017

DIY Winterdecor



Heb jij dat nou ook, dat je huis zo leeg en kaal aan voelt als je alle kerstspullen weer hebt opgeruimd? Ik vind het altijd zo'n grote overgang van gezelligheid en sfeer, naar kaal en leeg. Velen om mij heen zie ik na de kerst al in de weer met bloembollen en de tuincentra's staan alweer in het teken van het voorjaar. Ik weet nog dat ik vorig jaar ook vrij snel wat bloembollen in huis had gehaald... maar jee, wat duurde het toen nog lang voor het echt voorjaar werd!
Dit jaar wacht ik daar nog maar eventjes mee... eerst nog maar een kleine ode brengen aan de winter, daar zitten we per slot van rekening met onze "bips" nog middenin ;)

Ik hou van eenvoudige decoraties, met eenvoudige en pure materialen.
Wanneer ik aan de winter denk, denk ik aan sneeuw. Helaas wonen wij niet in een land waar we in de winter (vaak) getrakteerd worden op een mooie witte zachte deken.... Ik haal daarom de winter graag een beetje in huis en doe dit door veel wit in mijn decoraties te gebruiken.

De kleur rood verban ik in deze periode! Rood is echt een kerst kleur en geeft je decoraties daardoor direct iets "kerstigs". In plaats van rood laat ik wel wat groen en grijs in mijn decoraties komen.

Kaarslicht zorgt altijd voor sfeer en gezelligheid. Ik heb daarom diverse lichtjes gebruikt in wit-tinten of glas. Glas symboliseert zo mooi het ijs in de winter.







Door verschillende lichtjes van verschillende materialen te combineren krijgt je decoratie wat speelsheid. Ik heb 2 van de lichtjes op een houtenschijfje gezet om een beetje hoogte verschil te maken, ook dit komt de speelsheid van je decoratie ten goede.




Alles helemaal wit kan leuk zijn... maar ik wilde er ook graag wat "leven" in brengen en heb daarom in de tuin wat klimop en lavendel geknipt. Bij het opbouwen van mijn decoratie heb ik eerst het groen op de tafel gelegd en daarna de lichtjes er bij gerangschikt.
In de kast vond ik nog een wit duifje en 2 witte stoffen bloemen, ooit eens zelf gemaakt.




Om het geheel af te maken en het een echt winterse look te geven, heb ik rondom het geheel nep sneeuw gestrooid.


Mijn winterse decoraties stond heel gezellig zo op het hoekje van de tafel.. totdat onze lieve lobbes en wapperend met zijn staart bij stond!

Toen sneeuwde het even echt in huis !:)


Ik heb mijn decoratie toen maar even naar een veiliger plekje verhuisd. En terwijl ik daar zo mee bezig was bedacht ik me dat ik nog wat andere decoraties had liggen. Ik vond nog een verdwaalde glazen kerstbal en een (nep) gewei.
De glazen kerstbal past weer mooi bij het glazen sfeerlichtje en het gewei maakt het geheel in mijn ogen helemaal af..... ♥


zondag 1 januari 2017

Een nieuw jaar ♥ 365 nieuwe kansen




Het is lang geleden, té lang geleden dat ik hier op Jalien Cozy Living een nieuw blog geschreven heb. Zo op deze 1e dag van het nieuwe jaar 2017 wil ik graag deze stilte verbreken, ik ben van plan het komende jaar weer met enige regelmaat van me te laten "horen"! 

In een van mijn laatste blogs heb je kunnen lezen dat ik al een heel poosje kamp met een angststoornis. Het liefst zou ik je nu willen vertellen dat ik hier helemaal vanaf ben, helaas is dat NOG niet het geval. Het gaat wel een heel stuk beter met me en ik heb in het afgelopen jaar ontzettend veel geleerd. Ik heb hierdoor mooie stappen in de goede richting kunnen zetten. Daar ben ik trots op en ook heel dankbaar voor. Het voelt steeds meer alsof ik weer "wakker" word en weer kan gaan leven. Ik ben daarom ook vol goede moed voor het komende jaar. Ik blijf met hoop en vertrouwen werken aan het overwinnen van mijn angsten!! 

Ik heb zin in dit nieuwe jaar! Mijn goede voornemen is vooral dit jaar 'doen'... Waar ik anders uren of dagen kon broeden op of piekeren over ideeën, (o.a. Pinterest afsnuffelen... leuke ideeën bewaren..) daar wil ik nu vooral de leuke ideeën gaan uitproberen, gaan maken. Lekker gaan doen dus! 
Overigens wel via een schema, want ik weet inmiddels dat er veel meer uit mijn handen komt als ik een planning maak en mezelf daarin niet te vrij laat ;) 

Een nieuw jaar brengt voor ons allemaal een nieuwe start, 365 nieuwe kansen!
Ik wens je van harte een sprankelend, liefdevol en gezond 2017 toe! En ik hoop tot ziens!

Liefs,  Irene

zaterdag 7 november 2015

Oh, kom er eens kijken!

http://www.jaliencozyliving.nl/a-42248011/sinterklaas/pdf-sint-feest-pakket/

De Sinterklaas tijd komt er weer aan, ik vind het persoonlijk één van de gezelligste feesten van het jaar en hou deze traditie graag in ere. De ietwat te kleurige Sinterklaas versieringen die je in de winkel kunt kopen haal ik niet meer in huis, het mag allemaal wat sfeervoller en ingetogener, zeker nu beide kinderen het grote geheim van Sinterklaas weten.


Ik ben aan het ontwerpen geslagen en als eerste heb ik de afbeelding voor deze gezellige sfeerlichtjes gemaakt. Kaarslicht mag niet ontbreken op het heerlijk avondje en in de donkere dagen voor het grote feest brengen de lichtjes, je fijn in de stemming.
Om de lichtjes te maken heb je alleen wat glazen potjes, een printer, schaar, plakband en wat lint nodig.





 Een Sinterklaas feest zonder cadeautjes is geen feest, om in de zelfde sfeer als de sfeerlichtjes te blijven heb ik 4 verschillende inpakpapiertjes gemaakt.
Je kunt deze papiertjes printen en je cadeautjes mee inpakken of er leuke cadeau zakjes van vouwen.

Je kunt platte cadeau zakjes vouwen of met een blokbodem zodat het zakje blijft staan. Wanneer je dit PDF pakket besteld ontvang je er een PDF bestand bij met een werkbeschrijving voor de blokbodem zakjes.



Van de cadeau labels kun je ook een leuke slinger maken!
Het complete PDF pakket bevat alle ontwerpen, daarnaast kun je in de webwinkel ook kiezen voor de losse ontwerpen.




Als bonus ontvang je bij het complete Sint Feest Pakket een 14 dagen aftel kalender! Leuk om voor de kinderen uit te printen of misschien wel voor jezelf! ;)

Het complete Sint Feest Pakket vind je hier in de webwinkel!

dinsdag 8 september 2015

1 Stap tegelijk...



'I may not be there yet, but I'm closer than I was yesterday....'
'Ik ben er misschien nog niet, maar ik ben dichterbij dan gisteren..'

Een tekst die voor mij op dit moment heel herkenbaar is en waar ik kracht uit put op de momenten dat het allemaal wat minder makkelijk gaat. 
Ik heb lang getwijfeld of ik hierover op mijn blog zou schrijven, maar er niet over schrijven voelt als een soort ontkenning en dat stadium ben ik wel voorbij. Het vormt tevens een uitleg waarom het op mijn blog zo lang stil geweest is...
Ik stel me kwetsbaar op door hier over te schrijven, maar ik hoop dat mijn verhaal een ander wellicht een beetje kan helpen, vooral omdat het nog zo'n taboe lijkt te zijn wanneer je psychisch behoorlijk in de knoop zit, het onbegrip en de onwetendheid is helaas nog zo groot. 

Mijn 'knoop' is een angststoornis waar ik al zo'n 18 jaar last van heb, last is misschien zacht uitgedrukt, het is een zware 'last' die ik dag in en dag uit met mij mee draag.  In die 18 jaren zijn er diverse vormen van knopen langs gekomen, van angst om te eten waar anderen bij zijn of claustrofobie tot straatvrees.  Het liefst zou ik je op dit moment vertellen dat deze tijd achter me ligt, dat het over is, dat ik weer normaal kan functioneren, dat ik de 'truc' heb gevonden om er van af te komen, jammer genoeg is dat nog niet het geval, mijn grootste knoop (van alle knopen..) op het moment is de straatvrees... Angst hebben om de straat op te gaan hakt er toch wel behoorlijk in, voor jezelf maar ook voor je gezin en omgeving en hoewel je zelf donders goed weet dat er geen reden is om bang te zijn, reageert je lichaam in alle heftigheid zodra je de eerste stappen buiten zet...

Wanneer je zelf nooit echt angstige gevoelens hebt gekend, is het maar moeilijk voor te stellen of te begrijpen hoe verlammend en angstig zo'n paniekaanval voelt. Dit blijkt ook wel uit de vele, wellicht goed bedoelde, reacties en adviezen die soms zo snoeihard aan kunnen komen. Het heeft vriendschappen gekost en pijn gedaan. Je kunt beter een gebroken been hebben, daarvan zien mensen dat je ziek bent en dat er tijd nodig is voor genezing en het niet iets is waar je gewoon overheen moet stappen of een pilletje voor moet slikken. 

Ik heb nooit medicatie voor mijn klachten gebruikt, voor mij persoonlijk voelde dat nooit goed en ik zag daar de oplossing niet in. Sinds een aantal maanden begeleid de huisarts mij, hij is mijn klankbord en brengt mij het besef dat ik deze strijd aan moet gaan, dat de 'genezing' vanuit mijzelf moet komen. Hij is mijn stok achter de deur om door te blijven zetten, om de stappen te zetten die nodig zijn, al zijn ze nog zo klein.... ( het liefst race ik in een sneltreinvaart naar een 'normaal' leven, maar de ervaring is er al dat dat zo niet werkt..)
In gevecht zijn met mezelf vreet ontzettend veel energie, verstandelijk weet ik dat ik er niets is om zo bang voor te zijn, maar het brein is een ingewikkeld orgaan en het onder controle krijgen van je gedachten vergt heel veel oefening.  
Ik voel me soms zo machteloos als ik voor mijn gevoel weer drie stappen terug zet doordat het weer minder gaat, het maakt me ook verdrietig omdat dit een strijd is die ik alleen moet voeren, niemand kan mij hier echt bij helpen, uiteindelijk ben ik de enige die het tij kan keren en dat voelt erg eenzaam.

Het klinkt misschien belachelijk dat ik wel een feestje zou kunnen vieren als ik 5 minuten langer buiten ben geweest, als ik 100 meter meer heb gelopen, als ik bij een angstaanval niet direct naar binnen ben gevlucht. Misschien klinkt het voor jou wel volkomen absurd dat ik er niet aandenken moet om 2 minuten voor een kassa te moeten wachten, dat een praatje op straat een ware verzoeking is, dat het naar school brengen van je kind onbereikbaar lijkt.....  

In al die jaren ben ik rechtop blijven staan, heb ik keer op keer de strijd weer opgepakt, ben ik hem aangegaan en hoewel ik moe ben, het zat ben,  weet ik ook dat ik niet stoppen kan, ik moet door blijven vechten! 
Ik kan inmiddels wel spreken over voldoende ervaring in angstaanvallen/angststoornis en ik weet inmiddels ook dat ik het mezelf niet kwalijk moet nemen, dat ik niets minder dan een ander ben, dat ook ik er mag zijn, dat ik mijn gevoelens moet leren accepteren, want daarin ligt mijn kracht en ik hoop met de tijd ook mijn vrijheid.... 

Sinds dit jaar besef ik dat ik door het accepteren van mijn 'knopen' en mijn gevoelens er ook ruimte komt voor herstel. Het is niet langer een gevecht tegen mezelf, maar met de knopen in mijzelf. Ik mag voelen wat ik voel, het zijn maar gevoelens en als je ze voelt merk je dat ze komen en ook weer gaan.... net als de angstaanvallen... ze komen, maar gaan ook weer... hoe meer ik dit durf te voelen... hoe beter het gaat. Voor mij voelt dit als een stap in de goede richting, het is niet makkelijk, vreet energie en het is ook gewoon eng, maar te beseffen dat ik de kracht heb dit toch te doen... nou dat voelt gewoon 'stoer'.... (-:

Ik ga er dus weer voor, trek weer strijdlustig ten strijde en hoop ook de energie te vinden voor de dingen die ik leuk vind om te doen, zoals mijn blog en webwinkel!

Als laatste wil ik graag even zeggen dat ik het fijn vind dat je de tijd hebt genomen om mijn verhaal te lezen!


Irene ♥